Miscellaneous
Miscellaneous
Pallavi
அரவுரி தோல் போன்றதே பூதவுடல் இதை
aravuri thOl pOndRadhE bUdhavudal idhai
அறிந்தார் துறவு நிலை கொளல் உறுதி
aRindhAr thuRavu nilai koLal uRudhi
Anupallavi
காய வைத்த துணி உதிர் மணல் போன்றே
kAya vaittha thuNi udhir maNal pOndRE
மாய வாழ்வினின்று மாய்ந்தோர் நீங்குவர்
mAya vAzhvinindRu mAyndhOr nInguvar
Charanam
இறையினை உணர்ந்தார் கண் துஞ்சார் கோணாது
iRaiyinai uNarndhAr kaN thunjAr kONAdhu
மறையினை அறிவார் இகழும் புகழும் ஒன்றென்பார்
maRaiyinai aRivAr igazhum pugazhum ondRenbAr
மற்றார் துயரைத் தனதெனக் காணுவார் தீனர்க்கு
matRAr thuyaraith thanadhenak kANuvAr dhInarkku
உற்றார் என உறைவார் இனியன ஒன்றே பேணுவார்
utRAr ena uRaivAr iniyana ondRE pENuvAr
Translation
Pallavi
Shedding the mortal coil is like a snake casting off its old skin. One who understands this truth will naturally embrace renunciation.
Anupallavi
Those who have grown weary of this illusory life will depart from it as sand falls away from a wet cloth once the cloth has completely dried.
Charanam
One who has realized the Divine will be neither indolent nor succumb to sleep. Such a person will devote all their time to the study and contemplation of the scriptures. They will regard praise and criticism with equal detachment, share in the suffering of others as if it were their own, become a relative to the destitute, and engage only in deeds that bring good karma and joy.
Author’s Note
The charanam of the song is an adaptation of verses from Narsi Mehta, beginning with Vaishnava Janatho.
கார்முகிலே கருங்குழலானது
kArmugilE karungkuzhalAnadhu
பாற்குடமே பருவ எழிலானது
pARkudamE paruva ezhilAnadhu
பற்றிடும் கொடியே சுற்றிடும் இடையென்பது
patRidum kodiyE sutRidum idaiyenbadhu
வற்றா அருவியே எயில் நீரானது
vatRA aruviyE eyil nIrAnadhu
கொஞ்சிடும் மழலையே வஞ்சியின் மொழியானது
konjidum mazhalaiyE vanjiyin mozhiyAnadhu
அன்னத்தின் மென்மையே நிந்தன் பெண்மையானது
annatthin menmaiyE nindhan peNmaiyAnadhu
பகலின் கதிரே கயல்விழியின் ஒளியானது
pagalin kadhirE kayalvizhiyin oLiyAnadhu
அந்திச் செம்மையே உந்தன் கன்னமென்பது
andhich chemmaiyE undhan kannamenbadhu
மகரந்தத் தேனே இதழின் சுவையென்பது
magarandhath thEnE idhazhin suvaiyenbadhu
நிகரற்றவளே தமிழ்க் கன்னியே
nigaratRavaLE thamizhk kanniyE
அலைகடல் உலகில் என்றுமிளையவள் நீயே
alaikadal ulagil endRumiLaiyavaL nIyE
தலை வணங்கிடுவேன் துதி பாடியே
thalai vaNangiduvEn thudhi pAdiyE
Translation
The cloud of darkness is your black hair
The pot of milk is your youthful beauty
The entwining creeper is your circling waist
The unfailing waterfall is the saliva of your mouth
The cooing babble is the language of the damsel
The softness of a swan is your femininity
The ray of the sun is the brightness of your fish-like eyes
The redness of dusk is your cheek
The nectar of pollen is the taste of your lips
The incomparable one, the Tamil maiden
In this world bounded by the ocean’s waves, you stay eternally young.
I bow my head and sing your praise.
Author’s Note
This song is a tribute to the Tamil language portrayed here as a damsel, who is young, glamorous, and full of vitality. Considered an ancient Dravidian language, Tamil is rich in literature and retains a youthfulness that attracts envy by other world languages. The three assemblies or sangams of poets and scholars contributed to the language’s grammar, texts, epics, and more.
Pallavi
சூது என்னவென்று அறியா பேதையிடம்
sUdhu ennavendRu aRiyA pEdhaiyidam
தூது அனுப்பி ஒரு பயனுமில்லை ஐயா
thUdhu anuppi oru payanumillai aiyA
Anupallavi
வாது புரிய வந்தீரோ என் வாயால்
vAdhu puriya vandhIrO en vAyAl
ஏது திரும்ப வழியென்று சொல்ல வைப்பீரோ
Edhu thirumba vazhiyendRu solla vaippIrO
Charanam
போது புலரு முன்னே கிளம்பிவிட்டால் ஊர்
pOdhu pularu munnE kiLambivittAl Ur
மாது உடன் உறவாடியது தெரியாதென நினைத்தாலும்
mAdhu udan uRavAdiyadhu theriyAdhena ninaitthAlum
காது வரை வந்த விஷயங்கள் வாய் ஜாலத்தால்
kAdhu varai vandha vishayangaL vAy jAlatthAl
கோது என சாதித்தாலும் ஓலமிடுமுன் ஓடிவிடுமய்யா
kOdhu ena sAdhitthAlum Olamidumun OdividumayyA
Translation
Pallavi
Respected Sire, there is nothing to be gained by sending your emissaries to this innocent damsel who does not even know what deceit is.
Anupallavi
Did you come here to justify your actions and argue with me? Are you going to force me to say which way you should be heading now?
Charanam
You may have thought that you won’t be caught if you left the house of that common woman before dawn, and that no one will find out about your escapades with her. I have already been briefed about what transpired there. You may still think that you can use your oratorical skills to establish that all those stories are hearsay and lies. Just run away and get lost before I shout.
Author’s Note
This imaginary song is based on the general Sangam literature - based on arguments between a thalaivan and thalaivi. The hero returns home before dawn after spending a night at the other woman’s home, so that his neighbors will not notice him. But the heroine has already been warned of his ways from her friends. She does not want to hear any defensive arguments from him and asks him to get lost. By now she is familiar with his expressive style and skills of persuasion.
Pallavi
இன்னல் அகல நேர்வழி இயம்புவேன் கேளீர்
innal agala nErvazhi iyambuvEn kELIr
மின்னல் நிகர்மேனி மாதவன் என்றே
minnal nigarmEni mAdhavan endRE
Anupallavi
மிகுந்த வலியோ அம்மா இதமாய் அணைத்தே
migundha valiyO ammA idhamAy aNaitthE
உகந்த மருந்தும் தந்துப் பரிவாய்ப் பாடிடுவேன்
ugandha marundhum thandhup parivAyp pAdiduvEn
Charanam 1
அஞ்சனமும் தீட்டி அழகானப் பட்டுடுத்து
anjanamum thItti azhagAnap pattudutthu
மஞ்சளும் எழிலூட்ட வண்ணமலர் மணங்கூட்ட
manjaLum ezhilUtta vaNNamalar maNangkUtta
ஶ்ரீதரன் மணக்கோலம் காணவே விரைந்திடும்
srIdharan maNakkOlam kANavE viraindhidum
தோழியர் குழாம் ஒன்றின் பவனி கண்டேன்
thOzhiyar kuzhAm ondRin bhavani kaNdEn
Charanam 2
கார் குழலார் சூழக் களியொடு கோயில் சென்று
kAr kuzhalAr sUzhak kaLiyodu kOyil sendRu
பார் ஏத்தும் பரமனை வைதேகி மருங்கினில்
pAr Etthum paramanai vaidEgi marunginil
சீர் மறை ஓதும் வேதியர் முழக்கொடு பரவிப் பின்
sIr maRai Odhum vEdhiyar muzhakkodu paravip pin
ஆர்வொடு கடுகி வரும் வரை சிறிதே உறங்குமின்
Arvodu kadugi varum varai siRidhE uRangumin
Charanam 3
குடை நிழலிருந்து குஞ்சரம் ஊர்ந்த நாள் போய்
kudai nizhalirundhu kunjaram Urndha nAL pOy
பருந்துக்கு விருந்தாகும் பாழ் உடல் கெட்டு
parundhukku virundhAgum pAzh udal kettu
தொற்று வியாதியும் சற்றும் கண் படாது வருத்தும்
thotRu vyAdhiyum satRum kaN padAdhu varutthum
புற்று நோயும் முற்றிய காலை வற்றிய உன் நிலை சகிப்பார் எவரே
putRu nOyum mutRiya kAlai vatRiya un nilai sagippAr evarE
Charanam 4
தவறும் செய்தேனோ தனிமை இழந்தேனோ
thavaRum seydhEnO thanimai izhandhEnO
கவரும் இளமையும் வீணழித்தேனோ அடாது இவ்வெண்ணம்
kavarum iLamaiyum vINazhitthEnO adAdhu ivveNNam
மனிதர் சேவை மகேசன் சேவை அல்லவா
manidhar sEvai magEsan sEvai allavA
புனிதமான இப்பணி அன்னை தெரீசா பாதை அல்லவா
punidhamAna ippaNi annai therIsA pAdhai allavA
Translation
Pallavi
Listen to my message, folks. The only path to solve your suffering is to worship Lord Madhava whose dazzling form is like lightning.
Anupallavi
Dear mother, are you having too much pain? I will give you your medicine on time. I will hug you and sing you a soothing song to comfort you.
Charanam 1
I just saw the procession of my girlfriends. They have applied mascara to their eyelashes and the turmeric paste applied on their body is adding charm to these looks.They are dressed up beautifully with silk saris and wearing colorful fragrant flowers on their tresses. They are rushing to see the wedding of Vishnu and Lakshmi at the temple.
Charanam 2
I will go in the company of my youthful friends to the temple. I will see the Lord being worshipped all over the world with his consort Vaidehi. I will briefly watch their spectacular wedding celebration, replete with Vedic chanting. As soon as it is done, I will rush back to my duties. Mother dear, please relax and take a nap until I get back.
Charanam 3
What luxury this woman must have had in her life! Perhaps she is used to riding an elephant, with a canopy offering her shelter from the heat and rain. Those days are gone. Her body has suffered deterioration, infested with contagious diseases and now by the invisible cancer. She has become fragile and needs assistance for her daily chores. She has lost considerable weight.Who would tolerate this transformation?
Charanam 4
Have I made a serious mistake in pursuing this profession? Have I lost quality time? Have I wasted my charming youth? No, I should not entertain such bad thoughts. Is it not true that service to humanity is service to the Almighty? Have I not chosen this sacred profession with a goal to follow the path of Mother Theresa?
Author’s Note
This song was written for Smt. Jayanthi Sridharan, Artistic Director of Bharathakala Kutiram, San Jose, CA, for a program held as a fundraiser for the Adyar Cancer Institute in Chennai, India.
The song is narrated from the perspective of a young woman who serves as a caretaker for cancer patients. She experiences a whirlwind of emotions as she watches her friends enjoying life — going to a Sridharan (Vishnu) wedding with Vaidegi (Lakshmi) at a nearby temple, dressed in silk saris, adorned with gold jewelry, and wearing makeup.
In the next moment, her sense of duty calls out to her. She tells her patient that she will hug her gently, administer necessary medicine on time, and sing a soothing song to comfort her. Yet a part of her wonders if she might sneak away for a few minutes — just long enough to witness the divine wedding and return quickly. She hopes the patient might rest or take a short nap until she’s back.
She reflects on the patient’s condition: perhaps this woman was once wealthy and vibrant, her health gradually deteriorating, her body succumbing to decay, disease, and eventually cancer. As the illness took over, she became fragile and completely dependent on others for even the simplest of tasks. Who could bear such a heartbreaking transformation?
The caretaker then turns inward, contemplating her own life. Has she made a mistake choosing this path? Has she sacrificed her personal time and the golden years of her youth in this demanding profession?
But ultimately, her sense of purpose prevails. She resolves to cast aside such negative thoughts. "Is it not true," she says, "that service to mankind is service to the Almighty?" After all, was it not her sacred calling to follow in the footsteps of Mother Teresa?
Pallavi
தோழி என் ஜீவன் திசை மாறிப் போனதே
thOzhi en jIvan dhisai mARip pOnadhE
ஓர் நொடியில் உருமாறிப் போனதே
Or nodiyil urumARip pOnadhE
Anupallavi
கண்ணிமைக்கும் போதினில் என்னை அணைத்து
kaNNimaikkum pOdhinil ennai aNaitthu
பொன்னான வாழ்வை மண்ணாக்கினான்
ponnAna vAzhvai maNNAkkinAn
Charanam 1
இளமையில் துள்ளித் திரிந்த நாள் போய்
iLamaiyil thuLLith thirindha nAL pOy
தன்னிழல் கண்டே அஞ்சுகின்றேன் மயக்கமும்
thannizhal kaNdE anjugindREn mayakkamum
தயக்கமும் இணைய கொடிய நினைவலைகள்
thayakkamum iNaiya kodiya ninaivalaigaL
மனத்திரையில் மோதத் தள்ளாடி விழுகின்றேன்
manatthiraiyil mOdhath thaLLAdi vizhugindRen
Charanam 2
ஈனச் செயல் புரிந்த வீணரைப் பழிப்பாரில்லை
Inach cheyal purindha vINaraip pazhippArillai
மாறாய் பதைத்து நிற்கும் பாவையை
mARAy padhaitthu niRkum pAvaiyai
நகைத்தே புன்சொலால் வதைக்கிறார் பரிந்தே
nagaitthE punsolAl vadhaikkiRAr parindhE
பெண்மையைப் புரிந்திடப் பாரில் யாருமிலையோ
peNmaiyaip purindhidap pAril yArumilaiyO
Translation
Pallavi
Friend, my life changed course. It transformed in just a moment.
Anupallavi
In the blink of an eye, he embraced me and changed my golden life into dust.
Charanam 1
The days of my youth, once bright and leaping, are gone. Now I am scared of my own shadow. Confusion and hesitation tangle together. Cruel waves of memory dash against my mind. I stagger and collapse.
Charanam 2
No one blames the worthless folks who commit vile deeds. Instead, they laugh at the trembling innocent girl. They torment her with sarcastic words. Is there no one in this world who cares enough to understand womanhood with empathy?
Author’s Note
This song was written for Ms. Rasika Kumar for her dance performance in the program “Shakti Unveiled” (Supported by Abhinaya Dance Company of San Jose) on Saturday, May 6, 2017, at Cubberley Theater, 4000 Middle Field Road, Palo Alto, CA. Concept and Choreography: Rasika Kumar.
Pallavi
யாங்குச் சென்று வந்தாயென வினவினள்
yAnguch chendRu vandhAyena vinavinaL
இதழ் நீலப் பிணைத்தன்னக்கண்ணாள்
idhazh nIlap piNaitthannak kaNNAL
Anupallavi
இல் நோக்கி வருங்காலைப் பல்கலைப் பயின்றிட
Il nOkki varungkAlaip palkalaip payindRida
குதிரை வழங்கி வருவன் என்றான்
kudhirai vazhangi varuvan endRAn
Charanam
பால் பிரியா ஐங்கூந்தற் பல்மயிர்க்
pAl piriyA aingkUndhaR palmayirk
கொய்சுவல் பரியினை யானறிவேன்
koysuval pariyinai yAnaRivEn
ஞாயிறு விரிநாளதனில் வாரிய மதுரைப்
nyAyiRu virinALadhanil vAriya madhuraip
பெருமுற்றம் போல் நின் மெய்க்கண்
perumutRam pOl nin meykkaN
கீறல் பல கண்டேன் இளவேந்தனென மீண்டும்
kIRal pala kaNdEn iLavEndhanena mINdum
பரியேற நினைப்பின் ஈண்டு வாராதே அச்சார்த்திரி
pariyERa ninaippin Indu vArAdhE acchArtthiri
Translation
Pallavi
The heroine Thalaivi, with beautiful eyes like two blossomed blue lilies strung together, asked the hero where he had been.
Anupallavi
The hero Thalaivan feigned innocence and said that he wanted to master all the arts. He remembered that he still had a few to learn. While returning home, he went for a horse ride.
Charanam
Thalaivi then said sarcastically that she knew of the horse that he took for a ride. That horse needed everyone in the village to notice it and appreciate it. Therefore, its huge hair is parted five ways and groomed neatly. Regular trimming from the nape keeps the hair well-maintained. The whole town knows the horse now. Listen, I also noticed a lot of scratches on your body. The orderly arrangement of the scratches reminded me of the wide streets of Madurai, swept by a hand broom at daybreak with shining parallel streaks. If you still want to pose as a prince and practice riding that horse, do not come here. Get lost.
Author’s Note
This song is inspired by a dialogue between the Thalaivan (hero) and Thalaivi (heroine) in Kalith Thogai. In the narrative, the heroine suspects that the hero has visited the house of a Paratthai (common woman). When he claims he went for a horse ride, she confronts him directly. She questions whether the marks on his body were caused by the roughness of the horse. Unable to bear any more of his lies and deceit, she sternly admonishes him to abandon such behavior, warning that if he continues, he may never find his way back home and will be lost to her forever. See below for details:
கலித்தொகை (மூலமும் உரையும்), உரையாசிரியர்: முனைவர் அ. விசுவநாதன், தலைமை பதிப்பாசிரியர்கள்; முனைவர் அ. மா. பரிமளம், முனைவர் கு.வெ.பாலசுப்பிரமணியன், நியூ செஞ்சுரி புக் ஹவுஸ் (பி) லிட், 41-ப் சிட்கோ இண்டஸ்டிரியல் எஸ்டேட், அம்பத்ததூர், சென்னை – 600098; 96. தலைவி கூற்று, சங்க இலக்கியம் கலித்தொகை, பக்கம் 417-422.
Also see:
Kalith thokai in English, Translation with critical introduction and glossary by Dr. V. Murugan, Project Director: Dr. G. John Samuel, Institute of Asian Studies, Chemman Cherry, Sholinganallur, Chennai 600119, India, 1999 Song 95, Pages 398-403.
விருத்தம் (viruttham)
அஞ்சாவென் நெஞ்சம் துடிக்கிறது கேசவா
anjAven nenjam thudikkiRadhu kEsavA
வஞ்சமோவென மருள்கிறது காலும் நடுங்குகிறது
vanjamOvena maruLgiRadhu kAlum nadungugiRadhu
நாலும் தெரிந்த நீயோ நாவடைத்து நிற்கின்றாய்
nAlum therindha nIyO nAvadaitthu niRkindRAy
வெற்றி முரசு கேட்கவில்லை தோற்றம் யாவும் வற்றியதே
vetRi murasu kEtkavillai thOtRam yAvum vatRiyadhE
என்னுளம் நிறை மன்னுபுகழ் மைந்தன் எங்கே
ennuLam niRai mannupugazh maindhan engE
Pallavi
விதியோ அது செய்த சதியோ இதுவும்
vidhiyO adhu seydha sadhiyO idhuvum
மதியோ தந்தை இருக்க தனயன் மாய்வதும்
madhiyO thandhai irukka thanayan mAyvadhum
Anupallavi
ஆண்டுகள் பல கழிந்து உனைக் கண்டு மகிழுங்கால்
ANdugaL pala kazhindhu unaik kaNdu magizhungkAl
மாண்டது ஏன் மகனே தருணத்தே நான் கைவிடுத்ததுமேன்
mANdadhu En maganE tharuNatthE nAn kaividutthadhumEn
Charanam
சூழ்ந்தனர் கௌரவர் என்றபின்னே தர்மமும்
sUzhndhanar kauravar endRapinnE dharmamum
வீழ்ந்தது அன்றோ ஈன்ற தாயை உன் இல்லாளை
vIzhndhadhu andRO IndRa thAyai un illALai
பிறவா மகவை எங்கண் காண்பேனோ தேற்றுவேனோ
piRavA magavai engaN kANbEnO thEtRuvEnO
உறவா இவரென உடன் பிறந்தோரைத் தூற்றுவேனோ
uRavA ivarena udan piRandhOraith thUtRuvEnO
விருத்தம்(viruttham)
துஷ்கர்மா ஜெயத்ரதா சோதரர் நால்வரையும்
dhushkarmA jayadhrathA sOdharar nAlvaraiyum
குலக் கொழுந்தை அண்ட விடாதுத் தடுத்தாய்
Kulak kozhundhai aNda vidAdhuth thadutthAy
பாலனுக்குக் காலன் ஆன மூடனே என்னுரை கேள்
bAlanukkuk kAlan Ana mUdanE ennurai kEL
சரம் நூறு பொழிவேன் சிரம் தனைக் கொய்வேன்
saram nURu pozhivEn siram thanaik koyvEn
குருதி கொட்ட நினை வதைப்பேன் இது உறுதியடா
kurudhi kotta ninai vadhaippEn idhu uRudhiyadA
Translation
விருத்தம் (viruttham)
Arjuna addresses Krishna: My typically brave heart is beating fast. I am scared that there was deceit on the battlefield today. My legs are trembling. You, Kesava, have tremendous foresight and yet you are not uttering a single word. There is no usual drum beating for the day’s victory in our camp. Everything looks dry and there is no excitement on anyone’s face. My beloved, illustrious son will run towards me to brief me about the day’s proceedings. Where is he?
Pallavi
Is this fate or is it a wicked scheme? Is it proper for a young child to die while the father is alive?
Anupallavi
I have not seen you for years. I thought I was finally going to have happy times with you. Why did you die, my son? Why did I abandon you and leave you to defend yourself at the right moment?
Charanam
I heard the news that the Kauravas surrounded you. Isn’t it true that righteousness fell at that moment? How will I look at your mother, young wife, and your offspring now and offer them my sympathies? Or will I find fault with my brothers and curse them, for not helping you at a time when you needed it badly?
விருத்தம் (viruttham)
Arjuna curses Jayadhrata and takes an oath:
Evil Jayadhrata, you deliberately blocked my brothers from Abhimanyu as they sought to protect my offspring. You became the god of death for a young boy. Listen to me, fool: I will shoot hundreds of arrows and decapitate you. I will kill you, you will soak in blood. This is certain.
Author’s Note
This song was written for Abhinaya Dance Company’s Dance Program titled : “Arjuna, A warrior’s Tale”, November 15, 2014. Mexican Heritage Theater Plaza, 1700 Alum Rock Ave, San Jose, CA. Rasika Kumar as Arjuna laments Abhimanyu’s demise in the scene.
The song is based on the scene from the thirteenth day of the Kurukshetra war between Pandavas and Kauravas. Yudhishtra sent Abhimanyu, Arjuna’s son, to stop Dronacharya from fiercely attacking. Young Abhimanyu fought like a lion and caused heavy damage to the Kaurava army. The Sindhu king, Jayadhrata, had an evil plan. He instructed the Kaurava army to keep the Pandava brothers engaged in war so that they could not save Abhimanyu.
Arjuna was elsewhere with Krishna fighting a different army based on a plan set by Drona, the commander of the Kauravas. Abhimanyu broke into the chakravyuh or encirclement of the Kaurava army. Unfortunately, Arjuna did not teach him how to get out of a chakravyuh. Seasoned warriors from the opposing army surrounded Abhimanyu, and Dushasana’s son hit him with a mace and killed him.
At the end of the day, Arjuna walked with Krishna. He told Krishna that he felt uneasy for unknown reasons and worried about whether his brothers were safe. Krishna with all his foresight did not say a word about what happened to Abhimanyu. Nearing their camp, Arjuna did not hear any triumphant drumming. Nor did Abhimanyu run to him and embrace him. He concluded that something tragic had occurred to the Pandava army.
Arjuna learnt that Jayadhrata used his power to hold enemies for a single day in a war (a boon from Lord Siva that excluded Krishna and Arjuna) so that the Kauravas could kill the lonely Abhimanyu. Jayadhrata also kicked the dead body to check if the young warrior was slain or not. Learning all of the details surrounding his son’s death, Arjuna vowed to kill the evil Jayadhrata before the next day ended. Arjuna swore that he would kill himself if he did not accomplish his goal. The following references provide details:
Arjuna singles out Jayadhrata for Abhimanyu’s death and takes a vow
Mahabharata, C. Rajagopalachari, 1985, Bharatiya Vidya Bhavan, Kulapati K.M. Munshi Marg, Bombay 400007, Chapter LXXIX, LXXX, LXXXI Pages 247 – 256.
ஶ்ரீ மஹாபாரத ஸாரம், உரை ஆசிரியர் “அண்ணா”, ஶ்ரீராமகிருஷ்ண மடம், மயிலாப்பூர், சென்னை 600004, பதின்மூன்றாவது நாள் போர், பக்கம் 780 – 783.
Pallavi
தூக்கிய திருவடியும் மங்கை வருடிய மலர்ப்பதமும் காணும்
thUkkiya thiruvadiyum mangai varudiya malarppadhamum kANum
பாக்கியம் கிடைத்ததை என் சொல்வேன்
bakkiyam kidaitthadhai en solvEn
Anupallavi
தில்லையில் ஒருசேர பார்த்திடும் விழிகட்கோ
thillaiyil orusEra pArtthidum vizhigatkO
எல்லையிலா ஆனந்தமே அனந்த கோடி புண்ணியமே
ellaiyilA AnandhamE anantha Kodi puNNiyamE
Charanam
ஆடி அலுத்த காலும் பார்த்தனுக்காகத் தேரில்
Adi aluttha kAlum pArtthanukkAgath thEril
ஓடிக் களைத்த செந்தாளும் பாரில் எக்காலும்
Odik kaLaittha senthALum pAril ekkAlum
தேடி அலைய வேண்டாது சிதம்பரத்தே ஒருங்கு
thEdi alaiya vENdAthu chidhambaratthE orungu
கூடி கிடைத்தன காண் சங்கரநாராயணரின்
kUdik kidaitthana kAN sankara nArayaNarin
Translation
Pallavi
What can I say about my great fortune in life—to behold, in a single shrine, the lifted leg of Lord Siva, as well as the feet of Lord Vishnu lovingly caressed by Goddess Lakshmi?
Anupallavi
It is sheer ecstasy for the devotees’ eyes that have witnessed both these divine feet together in Chidambaram. This experience is equal to the merit of a million good deeds.
Charanam
A devotee need not seek separately the feet of Sankara, wearied by the eternal dance, or the tender feet of Narayana, fatigued from driving Arjuna’s chariot. The devotee is blessed with the vision of them together in Chidambaram.
Author’s Note
The song refers to the uniqueness of the Chidambaram shrine, where one can have darshan of both Sankara and Narayana. The present author believes that it is a rare privilege to witness Siva and Vishnu together in this sacred space. This serves as a remarkable example of a sthalam that attests to the unity of Saivite and Vaishnavite traditions. Whether the temple is referred to as Thillaisthanam or Thiruchiththirakoodam, it is this unique temple in Chidambaram that comes to mind. It is one of the Pancha Bhoota Sthalams for Saivites and one of the Divya Desam Kṣhetrams for Vaishnavites. A special feature of this shrine is the proximity of Govindaraja Perumal to the Kanaka Sabha, within the same temple complex of the Eternal Dancer. A mention of this unity is briefly discussed in :
சிறப்பு மிக்க சிவாலயங்கள், புலவர் சி. முத்துப் பிள்ளை, பயனிர் பப்ளிகேஷன்ஸ், 33 (புதிய எண் 6), மூன்றாம் தெரு, கண்ணன் நகர் (மகளிர் வைணவக் கல்லூரியின் பின்புறம்), குரோம்பேட்டை, சென்னை 600044, புதிய பதிப்பு: செப்டம்பர் 2001 பக்கம் 170. Email address; dngpal@vsnl.com
See also the following:
தில்லைத் திருக்கோவில், ச. மெய்யப்பன், எம். ஏ., அண்ணாமலைப் பல்கலைக்கழகம், மணிவாசகர் பதிப்பகம், சிதம்பரம், திருத்திய பதிப்பு: 1988, பக்கம் 42-43.
108 வைஷ்ணவ திருத்தல மகிமை, எஸ். எஸ். மாத்ருபூதேஸ்வரன், நர்மதா பதிப்பகம், 10, நானா தெரு, (தி. நகர் தலைமை அஞ்சலகத்தை ஒட்டிய தெரு), பாண்டிபஜார், தி.அகர், சென்னை 600017, தொலைபேசி: 2433 4397, பக்கம் 169-172.
கண் விழித்தேன் தனிமையிலே கைவிடப்பட்டேனா
kaN vizhitthEn thanimaiyilE kaividappattEnA
மண்ணிலே பேசவும் துணையில்லை நாளும் தானே நீளும்
maNNilE pEsavum thuNaiyillai nALum thAnE nILum
பாங்காய் ஓர் தோழியை எப்போது பார்ப்பேனோ
pAngAy Or thOzhiyai eppOdhu pArppEnO
கோதிலா ஓர் கோதையை எங்கு காண்பேனோ
kOdhilA Or kOdhaiyai engu kANbEnO
கைகலந்தே மனமுவந்தே பல்வினைகள் புரிவோம்
kaikalandhE manamuvandhE palvinaigaL purivOm
வைகறையில் நீராடிப் பாடிடுவோம் ஆடிடுவோம் இசைந்துண்போம்
vaigaRaiyil nIrAdip pAdiduvOm AdiduvOm isaindhuNbOm
அவனியின் சிரிப்பினிலே திளைத்து களித்திடுவோம்
avaniyin sirippinilE thiLaitthuk kaLitthiduvOm
அலமறும் உலக நடப்பெண்ணி அழுதிடுவோம்
alamaRum ulaga nadappeNNi azhudhiduvOm
பரிவோடு என் மனக்குறை செவிமடுக்கவும்
parivOdu en manakkuRai sevimadukkavum
அந்தரங்கந்தனை சுந்தரியே உந்தனுடன் பகிரவும்
andharangandhanai sundhariyE undhanudan pagiravum
நேசமாய் பாசமாய் மதிப்போடு பழகவும்
nEsamAy pAsamAy madhippOdu pazhagavum
அமைதியாய் வாழவும் வெறுப்பில் மடியவும் உடன்வரும்
amaidhiyAy vAzhavum veRuppil madiyavum udanvarum
இன்னுயிர் தோழியே இன்னம் ஏன் மறைகிறாய் என்
innuyir thOzhiyE innam En maRaigiRAy en
முன்னே வா என்றே முனைந்துன்னை அழைக்கிறேன்
munnE vA endRE munaindhunnai azhaikkiREn
Translation
Lines 1 -4
I woke up alone. Have I been abandoned? There is no one left for me to speak to on this earth. The day stretches endlessly. When will I meet a true friend? Where will I find a pure companion?
Lines 5 – 8
Oh, how nice those days were. We held hands and moved together in harmony. We bathed at dawn, then sang and danced. We shared our meals and our laughter. We rejoiced with the world’s merriment, and we wept together at its sorrows.
Lines 9 – 14
You were always there for me: listening to my anguish, sharing my deepest secrets, offering friendship grounded in mutual respect, living with serenity, and dying with disillusionment. Why is my soulmate still elusive? I anxiously call out to you, come before me right now.
Author’s Note
This song was written for the dance program Sakhiyam (which means friendship), put on by the Abhinaya Dance Company of San Jose, CA.